55. Rollin rollin rollin: Plevieren Fotograferen voor Dummies. 24


Jonge Kleine Plevier (Charadrius dubius)Als je aan natuurfotografie denkt, denk je waarschijnlijk aan decors van mooie groene graslanden, meanderende riviertjes, dampende bossen, glooiende bloemenweides of iets in die richting.
Ik in ieder geval wel.

Dus toen ik laatst op aanwijzing van Peter (tnx Fotobro!) op een desolaat stukje grond langs de grote weg aanfietste was dit romantisch beeld snel naar de knoppen.
In dit grijze gruis zou een allerschattigst plevierengezinnetje moeten huizen…..
Het is me nog steeds een raadsel waarom je je zachte pluiskindjes laat opgroeien op een kaal stuk grond met langsrazende auto’s, maar dat zal wel een Plevierending zijn.

En inderdaad…al snel zag ik de plevierouders druk heen en weer crossen.
Pleviertjes zijn zo klein dat ik aanvankelijk de ouders voor jongen aanzag.
Peter had me al verteld dat de kleintjes van het formaat bromvlieg waren, maar daar kon ik me weinig bij voorstellen.
Totdat er drie minuscule pluisjes op poten langsrolden: ze zijn ECHT heel klein!

Poldertovenaar Peter had z’n fietskilometertjes al gehaald deze week, dus zou jammer genoeg niet gaan.
Maar blijkbaar kon hij de plevierenlokroep niet weerstaan, want precies op het moment dat ik aan kwam vouwfietsen kwam Peter het hoekje omzeilen….
Dus al snel was het vertrouwde fototeampje weer gevormd.

Het licht was perfect, de familie was aanwezig, alleen moesten er nog een dertigtal meters overbrugd worden zonder dit pril geluk te verstoren.
Lopen was geen optie, want van met name mijn enorme verschijning werden ze toch wat onrustig.

Een beproefde plevierenfotografeertechniek is het metertje voor metertje richting onderwerp tijgeren.
Daarbij is maar één arm beschikbaar, omdat de andere een telelens draagt.
Nadeel van deze techniek is dat ellebogen en knieën zwaar beschadigd raken door de harde stenen.

Gelukkig introduceerde Peter -moe van al dat stofhappen- een tweede, veel efficiëntere methode:
In plaats van over je buik over de scherpe stenen te schrapen draai je je lichaam in een hoek van 90 graden t.o.v. van het onderwerp.
Vervolgens rol je op rustig om je eigen as, richting vogeltje, daarbij één arm continu uitgestrekt zodat je lens onbeschadigd blijft.
Uiteraard vergt dit enige oefening.

Na een x aantal omwentelingen ben je misschien wat duizelig, maar je ellebogen zijn ongedeerd en wat belangrijker is: het vogeltje is binnen bereik!
Bijkomend voordeel is dat dit rollen zo stuntelig oogt dat geen enkel vogeltje er nog enige bedreiging in ziet.
Nadeel: dit gerol wekt gegarandeerd zoveel slappe lach op dat zelfs de meest gedegen IS de trillingen maar nauwelijks weet te compenseren…

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Volwassen Kleine Plevier 1

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Volwassen Kleine Plevier 2

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Klein pleviertje 'in hiding'.

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Slapend pleviertje

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Stretchend pleviertje

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Moeders roept kinderen bijeen.

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Moeder plevier met klein pleviertje onder haar rokken

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Hoeveel kleine pleviertjes passen er in één grote?

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Minstens drie...!

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

Jonge plevier in laat avondlicht

Kleine Plevier Little Ringed Plover Charadrius dubius

En nog ééntje om het af te leren.



Leave a Reply to Mirjam Pouw Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

24 thoughts on “55. Rollin rollin rollin: Plevieren Fotograferen voor Dummies.

  • Reply
    Henk Laverman

    Hallo Roeselien,
    Prachtig je verhaal, maar zeker ook de foto’s die je erbij hebt geplaatst. Geweldig om te lezen en naar te kijken. complimenten
    hoi henk (Zoom.nl)

  • Reply
    Willem de Wolf

    Ha Roeselien,

    Opnieuw een prachtige serie. Chapeau! Ik heb genoten van je uitbundige en olijke verslag van deze steengoede fotosessie, dat door het hilarische toontje op zich ook zonder foto’s al erg tot de verbeelding spreekt. Keep on rollin’! groet, Willem

  • Reply
    Peter (Clint)

    Nu pas zie ik dat je wel een erg geslaagde missie hebt gehad toen bro er niet bij was. Wat een juweeltjes heb je hier te pakken zeg! Die onder moeders vleugelen zijn ronduit super geworden. Jammer dat ze het niet wilde doen toen ik er wel bij was maar het is heel duidelijk net even dat moment waarvan je zegt: daar doe ik het voor. Een zalige serie waar we samen een onuitwisbare herinnering aan hebben want het waren dagen/avonden met gouden randjes en niet iedereen kan zeggen in de modder te hebben mogen rollen naast jou om plevieren op de foto te zetten.

  • Reply
    Mirjam Pouw

    Wat heb jij toch een gave en een schrijverstalent; zoals ook al uit bovenstaande blijkt, iedereen ziet het voor zich gebeuren! En je foto’s wow, wow, wow……wat zijn ze mooi gelukt Die foto met al die pootjes, echt ge-wèl-dig! Ik zou zeggen, ga zo door, je vermaakt er heel wat mensen mee.
    Groet, Mirjam

  • Reply
    Dennis Molenaar

    Werkelijk prachtig! Ik kan niets anders zeggen! Ongelofelijk klein zijn ze! Ik ken kleine plevier van volwassen grootte, dus kan me enigszins voorstellen hoe klein ze zijn!

    Hele mooie serie is dit geworden en een goede tip! Zal het eens uitproberen 🙂

    Gr. Dennis

  • Reply
    Gonnie van de Schans

    Hallo Roeselien
    Met jou op pad gaan, is geloof ik altijd hilarisch. Ook nu weer. Een pracht verhaal met schitterende foto’s. Lief dat kleine pleviertje op de aardkluit. Moeders met al die pootjes is geweldig.
    Groeten, Gonnie

  • Reply
    Ghita

    Schitterende serie van de kleine plevieren met hun nog veel kleinere jongen. Wat knap dat je ze zo mooi en scherp op de foto hebt gekregen.

  • Reply
    Loes

    Oh oh wat een verhaal, ik had er bij Peter al iets van mee meegekregen, maar zoals jij het beschrijft is helemaal hilarisch, ik zie het ook helemaal voor me.
    Ondanks de slappe lach is het je toch weer gelukt om een superserie neer te zetten, wat een prachtfoto’s!! en dan ook nog eens van die verrukkelijke momentjes onder moeders vleugels, echt genieten Roeselien, top!
    groetjes
    Loes

  • Reply
    Miranda

    Super hoe je dit kleine spul zo scherp en mooi op de foto hebt gekregen … echt heel knap, mijn complimenten. Het verhaal maakt het extra leuk en geeft me een grote glimlach op mijn gezicht!

    Fijne dag.
    Groetjes,Miranda

  • Reply
    Greet Kok

    Hoi Roeselien
    Wat een geweldig verhaal, ik zie het voor mij hoe je ligt te rollen in het veld.
    Dat is op zich al grappig maar met een hand gestrekt met je camera moet helemaal een mooi gezicht zijn.
    Je hebt er veel voor over maar dan “heb” je ook wat.
    Ik snap goed dat je zulke mooie foto`s maakt, je gaat voor het beste!
    Wat een schattige plaatjes van de fam. Plevier.

    Is het vorige keer gelukt met je trein?
    Ik zag dat de tijden s`avonds anders zijn dan overdag.
    Tot ziens,
    groetjes Greet

    • Reply
      roeselien

      Hi Greet,

      Dank voor je aardige reactie…:D
      Uiteindelijk heb ik er iets langer over gedaan, maar gezellig samen teruglopen is een stuk leuker dan alleen in de bus, dus ‘t was prima zo!

      Groetjes,
      Roeselien

  • Reply
    Jeanne

    Wat een schitterend foto,s en je verhaal ook geweldig .Kon je nog wel overeind komen later ?Jij moet een goeie konditie hebben .Grt Jeanne

    • Reply
      roeselien

      Hi Jeanne,
      Ik was redelijk blauw de volgende dag, maar overeind komen lukte nog wel.
      Ik heb geen auto. Iets wat ik niemand zou aanraden, maar voor je conditie doet het wonderen 😉

      Groetjes & bedankt voor je leuke commentaar,
      Roeselien

  • Reply
    Robert Wagter

    Mooi verhaal, erg komisch. En nu over de foto’s. Ik neem m’n pet af en maak een diepe buiging. Mooie kleuren, klasse belichting (op de laatste 2 foto’s na, sorry), uitstekende scherpte, mooie vage achtergronden. Topper vind ik het kuikentje ‘in hiding’, hele speciale foto.

    Groeten,
    Robert

    • Reply
      roeselien

      Hi Robert,

      Dank voor je enthousiaste en eerlijke reactie.
      Hoewel het (late avond-) licht prachtig was, was het toch nog iets teveel van het goede voor zo’n lichtgekleurd vogeltje helaas, dus ik ben het wel met je eens wat die belichting betreft..

      Groetjes,
      Roeselien